Storythai

เมื่อวานไปหากอล์ฟไมค์ที่ตึก
พอขึ้นไปถึงต้องเข้าไปนั่งรอในบันไดหนีไฟ
ไมค์ออกมา ลงลิฟท์ เราก็ทันแค่เห็นว่าคุยๆอะไรอยู่กับแฟนคลับ

แต่พอเข้าไปนั่งรออีกรอบ เวลาผ่านไปซักพัก
ไมค์เปิดพรวดเข้ามา ถือมือถือใหม่คับท่าน
แล้วพอยื่นมือไปขอจับ ไมค์ก็ถามว่าทำไม
สงสัยนึกว่าจะขอดูมือถือใหม่ล่ะมั้ง
ก็เลยบอกไปว่า คิดถึงไม่ได้เหรอ
ไมค์ก็เลยยื่นมือมาแล้วขำๆ

เจออีกทีคือ ตอนเลิกเลย
ตอนลงลิฟท์ก็อีกแล้วไม่ทันอีกแล้วตู
พอลงลิฟท์หลังไปข้างล่างสิ ตลก
คือ กอล์ฟเหมือนเดินออกจากลิฟท์แล้วไปข้างหลัง
แต่รถอยู่ข้างหน้า
ตอนที่เราลงไปถึง กอล์ฟก็เลยกำลังเดินไปข้างหน้า
พอกอล์ฟหันมาเห็นว่ามีคนวิ่งตามก็หัวเราะ
แล้วบอกว่ากอล์ฟไม่ได้แกล้งนะ กอล์ฟเดินผิด
(อะไรซักอย่าง คนอื่นเล่าให้ฟังอีกที)

แล้วพอกอล์ฟขึ้นรถ บรรดาเพื่อนๆอีชั้น
ก็ยืนกล้าๆกลัวๆอยู่ข้างนอก
จนต้อง เฮ้ย เข้าไปซี่ ยืนทำไรกันยู้....
หมูเลยขอถ่ายรูป เราก็ขอบ้าง แต่แฟลชดันไม่ติด
กอล์ฟแอคให้น่ารักด้วยอ่ะ กล้องเจ้ากรรมหนอ
แล้วพี่อ้อยก็เอาซีดีเกาหลีไปให้เซ็น
กอล์ฟเขียนรูปหัวใจตรงตัว I ให้พี่อ้อยด้วย น่ารักสุดๆ

ส่วนไมค์หายไปไหนไม่รู้ มีการเข้าไปซื้อสตาร์บัคส์
ตอนที่เดินลงมา หมูก็ขอถ่ายรูป คุยๆ
แล้วพอขึ้นรถเราก็เลยเอาซีดีพี่อ้อยไปให้ไมค์เซ็นบ้าง
บอกไมค์ว่าของพี่อ้อยนะ
ไมค์ก็เขียนลูกศรชึ้มาตรงที่กอล์ฟเขียนว่าทูพี่อ้อยไว้แล้ว
เสร็จก็เงยหน้าขึ้นมอง
เราก็เลยพูดว่า ขอบคุณ... อารมณ์ประชด
ไมค์ก็หัวเราะ คงสะใจได้แกล้งล่ะมั้ง เหอ...

ก็นานๆทีได้ไปตรงหน้ารถตู้ อารมณ์มันเป็นอย่างนี้นี่เอง
เราก็พยายามหันไปชวนคนอื่นให้เข้าๆกันไปนะ
ก็ผลัดกันเข้าๆออกๆ

ต้องพูดตรงๆว่า การเข้าหาน้องน่ะ
มันก็แล้วแต่วิจารณญานของแต่ละคน
ไม่มีใครมีสิทธิ์มาพูดหรือบอกคนอื่นว่า
ออกบ้างสิ จะได้เข้าบ้าง
แบบนั้นมันไม่ถูกหรอก มันน่าเกลียด
คือ ต้องขึ้นกับว่า จะอยากหลบมั้ย จะเห็นใจคนอื่นมั้ย
การจะเข้าโดยไม่หลบ มันก็ไม่ผิด
เพียงแต่ ถ้าเราทำยังไงเราก็จะได้ผลอย่างนั้น
ถ้าเราแบ่ง ครั้งต่อไป คนอื่นก็จะแบ่งเราช่วยเรา
แต่ถ้าเรากัน เราไม่หลบ คนอื่นก็จะไม่หลบให้เราเหมือนกัน